Since I found out that all of this
Is nothing more than emptiness
Filled with impermanence
A guided tour of your deepest fears
Designed to help your vision clear
We'll depart from here
And then the strangest feeling drifted over me
Oh we'll begin where you give in now baby dear
Are thou misunderstood
I'll drink all day and play by night
Upon my casio electric piano
Till in the darkness I see lights
But not candelabra
But things from other stars
Just like Liberace
I will return to haunt you with peculiar piano riffs
So take it back, back to the start
Rip out your lily livered hearts
And hand them over in a vacum-sealed jar
I say I will not take half a risk
I will not walk half deceased
I believe bravery exists
And the strangest feeling drifted over me
Are thou misunderstood
I'll drink all day and play by night
Upon my casio electric piano
Till in the darkness I see lights
But not candelabra
But things from other stars
I'll drink all day and play by night
Upon my casio electric piano
Till in the darkness I see lights
But not candelabra
But things from other stars
But things from other stars
But things from other stars


***


Ostatnio robę się jakaś śmiesznie sentymentalna i w pewnym sensie słaba.
Nie jest to nic złego, ale męczyszczerze mówiąc.
Ta piosenka jest już lekko leciwa a jednak nadal bardzo ja lubie i czasem, jak dziś do niej wracam, z reszta jak do cłej płyty.
Jakoś od pewnego czasuwaram do strszych rzeczy-płyt, filmów, które walają się po moim pokoju.
Właśnie wczoraj napotkałam na półce przy za łózkiem napotakłam pana FISZa.
Baaaaardzo dawno nie słuchała jego bełkotu, całkiem przyjemne doznanie, usłyszeć coś o już zapomnie.
Lubie waracać do miejsce, w których dawno mnie nie było.
Troche tak jak zwiedzanie już ponanych zakątków...
Lubie mruczeń wieczorem kiedypijemy razem herbatę czycoś.
Jest tyle rzecz, które lubie i taich, które sprawaiją mi niebywałą przyjemność.
Jedną z nich jest wracanie do ulubionych 'starych' filmów, muzyki-płyt itp., książek.
Wszytko kurzy się gdzieś w moim pudełkowatym pokoju i czeka na swój wielki powrót.
Jakieś dwa tygodnie temu przeglądałam stare zdjęcia. Jeszcze z czasu kiedy biegałam w czerwonych rajstopach i gubiłam fleki od butów częściej.
Nawet przez moment zrobiło mi się przykro...
Dlatego, że wszytko się tak szybko zmienia i czasem
mam takie wrażenie, że nic niezostaje prócz pobłażliwego spojrzenia.
E tam, po co gadać o takich rozczylających głupotach, jest tak jak ma być.
Nic.


***


...............................................Czas na Lemon Jelly............................................

i

może

herbatę!